“ Mogę wykryć fakty, ale nie potrafię ich zmienić.”

Sherlock Holmes

To jednen z najbardziej znanych bohaterów detektywów w historii światowej literatury, dość powiedzieć, że Sherlock Holmes to w opinii wielu niemalże detektyw idealny, podręcznikowy, po prostu detektyw par excelance. Postać stworzona przez sir Artura Conan Doyle'a do dziś wzbudza wiele emocji i ciągle zdobywa nowych fanów.

Sherlock to geniusz detektywistyczny, który podczas rozwiązywania skomplikowanych zagadek detektywistycznych posługuje się dedukcją. To właśnie owa metoda stała się jego znakiem firmowym, czymś co na od razu kojarzy nam się z hasłem "Sherlock Holmes". Prowadząć śledztwo opierał się na doprowadzonej do perfekcji umiejętności obserwacji, jak i znajomości informacji z wielu dziedzin nauki. Co ciekawe, świetnie grał na skrzypcach, jak również trenował boks. Warto dodać, że Holmes nie był postacią kryształową - w opowieściach wyraźnie wskazany jest fakt jego uzależnienia od kokainy (niuch, niuch) oraz papierosów (aż żal bierze, że nie doczekał chłopina narodzin wynalazku w postaci e-papierosa, który mógł pomóc mu z nałogiem). Z ilustracji dołączonych do oryginalnych wydań opowiadań, wiemy że słynny Sherlock miał szczupłą sylwetkę, długą twarz z orlim (szlacheckim chciałoby się powiedzieć) nosem. Na sobie nosił zawsze (czy to deszcz, czy słota, czy pogoda słoneczna) płaszcz i czapkę w kratę (bo ponoć wyszczupla). W zębach zawsze miał oczywiście zapaloną fajkę.

Z postacią Holmesa nieodłącznie związana jest druga kreacja Doyla, osoba wieloletniego przyjaciela i powiernika znanego detektywa, doktor Watson'a. Pomijając kontrowersyjną kwestię wspólnego mieszkania obydwu panów (kontrowersyjną rzecz jasna jak na relia XIX wieku), nie zagłębiając się (sic!) w ich ewentualny homoseksualizm, można powiedzieć, że Watson był niczym Old Shatterhand dla Winnetou (złóżmy zasłonę milczenia na sens tego zdania, plis).

Ciekawostka: Do polskiego języka przeszło już dawno sformułowanie "Brawo, Szerloku", które oznacza sarkastyczne łamane na ironiczne, pochwalenie błyskotliwości naszego interlokutora. Przykładowy dialog może z użyciem tej formuły może wyglądać następująco: Ktoś mówi: Ale słońce świeci, chyba nie pada deszcz. Ty na to: Brawo, Szerloku!